Zostaw opinię o stronie jak wykonać masaż.

Podobał się Tobie wpis? Koniecznie daj znać.

22 sierpnia 2018
Meridiany główne i dodatkowe Rozważania na temat meridianów należy zacząć od pytania co to są meridiany? Meridiany są
27 czerwca 2018
Niewidzialna energia Qi   Krążenie energii Qi według koncepcji Chińskiej znajduje podstawę w chińskiej filozofii medycyny. Zgodnie z nią
26 czerwca 2018
Emisja i przepływ energii kanałami energetycznymi   Hinduskie przekonanie w temacie krążenia energii bazuje na hinduskiej filozofii medycyny tradycyjnej.
14 maja 2018
Masaż japoński Shiatsu   Japoński masaż Shiatsu jest połączeniem masażu punktowego, stosowanego na punkty akupunkturowe,  z masażem całego ciała,

Przeczytaj też artykuły na temat masażu

< Powrót do: Przygotowanie osoby do masażu

Pozycja siedząca

Pozycja siedząca

Pozycja siedząca

 

Pozycję siedzącą wykorzystuje się głównie przy masażach mięśni karku, głowy, obręczy kończyny górnej i kończyn górnych. Masaż w tej pozycji zwykle trwa krócej, ale mimo to najkorzystniej jest użyć profesjonalne krzesło do masażu, które zapewnia maksymalne rozluźnienie pacjenta. Jeżeli jednak takie krzesło nie jest na wyposażeniu gabinetu, masaż można wykonać przy użyciu taboretu lub krzesełka z oparciem.

 

Sposób posadowienia pacjenta jest uwarunkowany obszarem zabiegowym, na którym będą wykonywane czynności terapeutyczne. Dla masażu wyłącznie kończyny górnej, gdzie opracowaniu zostanie poddana ręka, przedramię i ramię, należy posadzić pacjenta na krześle z podparciem na plecy. Masażysta wtedy siedzi przed pacjentem na taborecie od strony opracowywanej kończyny, jedną ręką stabilizując kończynę pacjenta, a drugą ręką masując. Dla lepszego rozluźnienia tkanek łokieć pacjenta można oprzeć na udzie terapeuty. Podczas masowania kończyn górnych oraz obręczy barkowej pacjent najczęściej siedzi na taborecie przy stole do masażu. Jego czoło spoczywa na splecionych rękach które są umieszczone na stole, na miękkim wałku lub poduszce. Wysokość stołu należy dobrać indywidualnie do osoby masowanej zwracając uwagę na stopień rozluźnienia tkanek. Nie powinno się dopuszczać do wzmożonego przodopochylenia odcinka szyjnego kręgosłupa oraz zwiększonego napięcia części zstępującej mięśnia czworobocznego, mięśnia dźwigacza łopatki i krótkich mięśni szyi. Jeżeli masaż zostanie wykonany przy nadmiernym przodopochyleniu głowy, może dojść do wzrostu napięcia mięśni w tym odcinku, a nawet do wystąpienia bólu głowy. Podczas opracowywania odcinka szyjnego kręgosłupa terapeuta powinien stanąć za pacjentem w lekkim wykroku. Osoba masowana opiera się plecami o udo masażysty, a głowa odwiedzona do tyłu spoczywa na jego brzuchu. Wykonując zabieg ręce masażysty obejmują potylice nasadami rąk, a palce zwrócone ku dołowi opracowują okolicę szyi.

Pozycja leżenie bokiem z ułożonymi wałkami

- widok z przodu

Pozycja leżenie bokiem z ułożonymi wałkami - widok z przodu

Pozycja leżenie bokiem z ułożonymi wałkami

- widok z tyłu

Pozycja leżenie bokiem z ułożonymi wałkami - widok z tyłu

Ułożenie wałków dla pozycji leżenia bokiem

Ułożenie wałków dla pozycji leżenia bokiem

Kończynę górną, na której leży masowana osoba należy zgiąć w stawie ramiennym w płaszczyźnie strzałkowej oraz w stawie łokciowym ok 45-90°. Przedramię i grzbietowa część tej ręki powinny być umieszczone na trójkątnym klinie, dzięki czemu zapobiegnie się rotacji łopatki. Głowa pacjenta nie powinna być umieszczona na przyśrodkowej części własnego ramienia, gdyż może to powodować ucisk na tętnicę oraz żyłę ramienną, odpromieniową i odłokciową. Uciskanie tych okolic prowadzi do zaburzenia dystrybucji krwi, co z kolei skutkuje występowaniem objawów drętwienia części dystalnych kończyny górnej. W okolice stawu barkowego na którym leży osoba masowana zaleca się umieszczać miękką gąbkę, zwłaszcza gdy pacjent cierpi na problemy z obręczą barkową. Gąbka zwiększa komfort leżenia poprzez zmniejszenie nacisku na mięsień ramienny, który ma wpływ na napięcie przegrody bocznej ramienia. Jest to o tyle istotne, że ucisk mięśnia naramiennego oraz zwiększone napięcie przegrody bocznej ramienia prowadzić może do ucisku nerwu promieniowego przebijającego się przez tę przegrodę. Występują wówczas objawy mrowienia w obrębie kciuka, palca wskazującego i środkowego.

 

Druga kończyna górna powinna być zgięta w płaszczyźnie strzałkowej z delikatną rotacją wewnętrzną. Należy ją ułożyć na klinach lub miękkim kocu. Takie ułożenie umożliwia swobodny dostęp do wszystkich mięśni obręczy barkowej oraz pozwala na zbliżanie przyczepów poszczególnych mięśni.

 

Kończyna dolna na której pacjent leży powinny znajdować się w pozycji minimalnego zgięcia w stawie biodrowym i kolanowym. Celem zwiększenia komfortu poprzez rozluźnienie mięśnia biodrowolędźwiowego i czworobocznego lędźwi można dodatkowo podłożyć klin pod boczną część stopy.

 

Drugą kończynę dolną należy znacznie zgiąć w stawie biodrowym i kolanowym, jednak nie więcej niż do 90°. Powinna zostać umieszczona na prostokątnych wałkach. Rozmiar wałków lub ich ilość powinny być uzależnione od indywidualnych odczuć osoby masowanej.

Pozycja leżenia na boku

 

Pozycja leżenia bokiem wymaga indywidualnego podejścia do każdego pacjenta. Ważną kwestią jest, aby uniknąć bocznych odchyleń kręgosłupa, w szczególności odcinka szyjnego. Pacjentowi należy podłożyć pod głowę poduszkę lub mały sześcienny wałek, tak aby kręgosłup był ustawiony równolegle do blatu leżanki.

Pozycja leżenie tyłem z ułożonymi wałkami

Pozycja leżenie tyłem z ułożonymi wałkami

Ułożenie wałków dla pozycji leżenia tyłem

Ułożenie wałków dla pozycji leżenia tyłem

Pozycja leżenie tyłem z podstawowym ułożeniem wałków

Pozycja leżenie tyłem z podstawowym ułozeniem wałków

Podstawowe ułożenie wałków dla pozycji leżenia tyłem

Podstawowe ułożenie wałków dla pozycji leżenia tyłem

Pozycja leżenia tyłem

 

Ułożenie osoby do masażu na plecach wykorzystuje się do opracowania przedniej strony uda, powłok brzusznych, klatki piersiowej oraz kończyn górnych. W celu rozluźnienia powłok brzusznych i kończyn dolnych najczęściej umieszcza się klin lub poduszkę w okolicy potylicy pacjenta oraz półwałek pod stawy kolanowe. Twardy półwałek może jednak u niektórych osób powodować ucisk na tętnice podkolanową i piszczelową tylną utrudniając odpływ krwi żylnej, co objawia się mrowieniem w podeszwowej części stóp oraz żyły odstrzałowej. Jeżeli tak się dzieje najlepiej jest pod całe uda zastosować wałki sześcienne. Jeżeli leżanka posiada dzielone siedzisko zaleca się lekkie podniesienie części górnej czego rezultatem jest lepsze rozluźnienie powięzi piersiowej i powłok brzusznych. Dzięki podłożeniu dodatkowych klinów pod przedramiona masowanej osoby unikniemy rotacji łopatek. Dodatkowe kliny można także podłożyć pod barki, szczególnie gdy u pacjenta występuje wada okrągłych pleców.

Pozycja leżenie przodem z ułożonymi wałkami

Pozycja leżenie przodem z ułożonymi wałkami

Ułożenie wałków dla pozycji leżenia przodem

Ułożenie wałków dla pozycji leżenia przodem

Pozycja leżenie przodem z podstawowym ułożeniem wałków

Pozycja leżenie przodem z podstawowym ułożeniem wałków

Podstawowe ułożenie wałków dla pozycji leżenia przodem

Podstawowe ułożenie wałków dla pozycji leżenia przodem

Podczas opracowywania dolnego odcinka pleców, okolic miednicy oraz kończyn dolnych zaleca się ułożenie kończyn górnych wzdłuż tułowia, dzięki czemu dodatkowo rozluźniona zostanie powięź grzbietowa, pośladki i kończyny dolne. Aby dodatkowo rozluźnić mięśnie obręczy, w szczególności równoległoboczne warto umieścić kliny lub małe płaskie poduszki pod barkami pacjenta.

 

Przy masowaniu mięśni obręczy barkowej, szyi i głowy kończyny górne powinno ułożyć się w pozycji pośredniej z przedramionami zgiętymi pod kątem około 90° lub z kończynami odwiedzionymi, gdzie ręce spoczywają na stole nad głową albo są splecione pod czołem pacjenta. Ułożenie rąk pod czołem powoduje zwiększone rozluźnienie mięśni w odcinku szyjnym.

 

Głowa osoby masowanej powinna zostać umieszczona twarzą w specjalnie przygotowanym do tego otworze w leżance, jednakże jeśli pacjent odczuwa dyskomfort w takim ułożeniu , głowę można ułożyć bokiem na miękkiej poduszce lub klinie. Należy jednak pamiętać żeby nie doprowadzić do zbyt dużej rotacji szyjnej.

 

W sytuacji w której w trakcie masażu symetryczna pozycja leżenia przodem zacznie stwarzać dla pacjenta dyskomfort należy zastosować pozycję asymetryczną, w której jedna kończyna ułożona jest wzdłuż tułowia, a druga nad głową. W takim wypadku głowa najczęściej zwrócona jest w kierunku kończyny skierowanej ku górze.

Pozycja leżenia przodem

 

Leżenie przodem jest dominującym sposobem ułożenia pacjenta w trakcie masażu. Osoba masowana przebywa w tej pozycji najczęściej i najdłużej. Celem zmniejszenia lordozy lędźwiowej można zastosować kliny lub miękki zrolowany koc umieszczony pod prześcieradłem na wysokości kolców biodrowych przednich górnych. Dla osób z nadwagą często nie ma potrzeby stosowania klinów w tym miejscu. Unikać należy stosowania pełnych wałków i poduszek, mogących uciskać powłoki brzuszne. Warto zastosować podłożenie wałka, najlepiej półwałka okrągłego pod kończyny dolne na wysokości stawów skokowych aby uzyskać dodatkowe rozluźnienie odcinka lędźwiowego, grupy mięśni kulszowo-goleniowych i zginaczy podudzia. Ułożenie kończyn górnych w pozycji leżenia przodem jest uzależnione od obszaru poddawanego masażem.

Jakie wyróżniamy pozycje ułożeniowe w masażu lecznicznym?

 

Do wykonania masażu leczniczego w zależności od obszaru ciała poddawanego zabiegowi stosuje się cztery podstawowe pozycje ułożenia pacjenta:

 

 

Warunki dla pozycji ułożeniowych

 

Pozycja w jakiej znajduje się pacjent podczas masażu powinna spełniać następujące warunki:

 

  • wygodna i bezpieczna dla osoby masowanej,
  • rozluźniająca pacjenta szczególnie w obszarach poddawanych zabiegowi,
  • nieutrudniająca przepływu krwi i chłonki,
  • umożliwiająca jak najlepszy dostęp do masowanych tkanek.

 

Dobór optymalnej pozycji ułożenia pacjenta

 

Prawidło dobrana pozycja ułożeniowa dla danego pacjenta w znacznym stopniu korzystnie wpływa na efektywność masażu leczniczego. Celem zoptymalizowania pozycji ułożenia pacjenta należy stosować odpowiednie akcesoria do masażu, czyli wałki, kliny i poduszki. Specjalistyczne łóżka do masażu wyposażone w specjalny system ruchomych części stanowczo ułatwiają uzyskanie właściwej pozycji. Dowiedz się jak ułożyć pacjenta do masażu, czyli jak pacjent powinien leżeć podczas masażu.

Pozycje ułożeniowe

Masaż Leczniczy

Masaż Leczniczy

Fanpage:

Dowiedz się jak wykonać masaż na

Kontakt

Masaż Leczniczy

Jak wykonać masaż

Do góry

Do góry